Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/302 K.2023/16191

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası,50 nci maddesinin birinci fıkrasının a bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, beraat kararı verilmesi gerektiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğu vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, mağdurların ve tanıkların beyanlarının irdelenmesi sonucu, sanığın görevini yapmak isteyen mağdurlara karşı "doğuda sesiniz çıkmıyor, beni hiç bir yere götüremezsiniz," dediği ve mağdurlarla gitmek istemediği için vücuduyla durarak üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği anlaşıldığından sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyetine, sanığın adli sicil kaydı dikkate alınarak yasal imkansızlık nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 231/5 inci maddesinde yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmasına yer olmadığı, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin temyiz nedenleri ve sair yönlerden yapılan incelemede;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

5237 sayılı Kanun'un 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alınmalıdır.

Somut olayda, sanığın katılanlara yönelik söz ve eylemlerin görevi yaptırmamak için direnme suçu cebir veya tehdit unsurunu oluşturmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,