Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/30618 K.2024/248

Yerel Mahkeme kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda 22.02.2016 tarihinde karar verilip, sanık müdafiinin karardan sonra 26.02.2016 tarihinde dosyayı takip edeceğini belirtir dilekçesi ile birlikte vekaletnamesini Ulusal Yargı Ağı Projesi üzerinden dosyaya sunması nedeniyle gerekçeli kararın 31.05.2016 tarihinde tebliğ edilmesi sonrasında, 17.06.2016 tarihinde bu kez sanık müdafii olmadığını ve aralarında vekalet ilişki bulunmadığını belirten bir başka dilekçe ile birlikte gerekçeli kararı iade ettiği, buna karşın 23.06.2016 tarihinde ise temyiz dilekçesi sunduğu, gerekçeli kararın bir kez de sanığa tebliğe çıkartıldığı,

30.06.2016 tarihli tebliğden önce sanığın 27.06.2016 tarihinde dosyayı temyiz ettiğini belirtir dilekçe sunduğu; ancak gerekçeli kararın sanık müdafiine ilk tebliğ tarihi olan 31.05.2016 sonrasında süresi içerisinde verilmiş bir temyiz dilekçesi bulunmadığı,

her ne kadar sanık müdafii gerekçeli kararın tebliğinden sonra sanıkla vekalet ilişkisi bulunmadığını belirtmiş ise de, karar tarihinden 4 gün sonra dosyaya sunmuş olduğu ve sanık müdafii olduğunu belirttiği dilekçesinin ekinde bulunan vekaletnamesinin usulune uygun şekilde tanzim edildiğinin anlaşılması karşısında, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra,

sanık müdafiinin 23.06.2016, sanığın ise 27.06.2016 tarihlerinde temyiz isteğinde bulunukları, HÜKÜMLERİN 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz isteklerinin,1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,