Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/33436 K.2024/9693

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Alanya 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 07.03.2017 tarihli 2016/702 Esas, 2017/293 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine beraat hükmü kaldırılarak sanığın fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, duruşmada dinlenilen tanıkların sanığın eylemini doğrulamadığına, takdiri indirim uygulanmamasına dair gerekçenin olmadığına bu ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, kiraladığı evde fuhuş yapılmasına aracılık ettiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında İlk derece Mahkemesince; sanığın savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, tanıkların kendilerine kadın lazım mı diye soran ve para verdikleri şahsın sanık ... olduğu konusunda kesin bir beyanda bulunamadıkları sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinin kabulüyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Kolluk aşamasında beyanları sıcağı sıcağına alınan bilgi sahipleri yabancı uyruklular ... G., ... A., ... A. isimli şahısların samimi ifadeleri, kolluğa gelen 22.08.2016 tarihli ihbar tutanağı, 23.08.2016 tarihli tutanak ile 24.06.2016 tarihli teşhis ve CD çözüm tutanakları, sanık ...'ın bizzat kendisine ait 07 F.. 7. plakalı araçla yanında bayan olduğu halde fuhşun yapıldığı yere gelmesi ve bilgi sahibi şahıslardan ... A.'dan 450 TL para alması, fuhşun yapıldığı dairenin sanığa ait olması dikkate alınarak, sanığın bir kimseyi fuhşa teşvik etmek amacıyla yer temin ettiği ve aracılık yaptığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmü kaldırılarak sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Hüküm fıkrasında tekerrüre esas alınan ilamın "2009/475 Esas" yerine "2009/471 Esas" olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu belirlenmiştir.

İhbar ve olay tutanağı, sanığın aşamalardaki savunmaları ve tüm dosya kapsamı karşısında Bölge Adliye Mahkemesince tanıkların soruşturma aşamasındaki beyanlarına itibar edilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmamasına dair kanaatinin yerinde olduğu,

Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alanya 6.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,