Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/35107 K.2024/8843

Sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince itiraz yoluna tabi olduğu ve merciince incelendiğinden karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği, bu haliyle Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle temyiz incelemesine tabi olmadığı anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun'un) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

B. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Karar

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince tehdit suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik sanık müdafii ve katılanın istinaf başvurusu hakkında karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılanın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, tehdit ve hakaret suçlarından sanığın aleyhine verilen mahkumiyet hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, bu suçlar hakkında düşme veya beraat kararları verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Tehdit Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına Yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin Karar Verilmesine Yer Olmadığına Dair Kararının Temyizinde

Sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince itiraz yoluna tabi olduğu ve merciince incelendiğinden karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir." şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun'un 223 üncü maddesinde tanımlanan hüküm türleri dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle temyiz incelemesine tabi olmadığı anlaşılmıştır.

B. Temyiz İsteminin Reddi Kararının Temyizinde

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin, 15.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli ve 2018/71 Esas, 2018/118 Karar sayılı kararı ile iptal edilmesinden önce Bölge Adliye Mahkemesi'nin karar tarihinde yürürlükte olan şekli uyarınca,

"ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan;

"... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Tehdit Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına Yönelik Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, temyiz incelemesine tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz istemi hakkında, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

B. Temyiz İsteminin Reddine Dair Ek Karar Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2024 tarihinde karar verildi.