Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/37423 K.2024/11397

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, olay anında mağdurların polis memuru olduklarını anlamadığına, bu hususu istinaf aşamasında sunduğu dilekçe ile mağdur ...'in de doğruladığına, birbirlerini doğrulayan mağdur beyanlarına dayanılarak kendisine ceza verilmesini kabul etmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın, mağdurların polis olduklarını anlayıp anlamadığına ve mağdurların kendisini darp edip etmediğine ilişkin aşamalarda çelişki içeren anlatımları, mağdurların 15.04.2016 tarihli kolluk beyanları ve olay anını gösterir kamera görüntülerine ilişkin CD çözüm tutanağına göre mağdurların resmi araç ile sanığın yanına geldiklerinin anlaşılması karşısında; mağdur beyanları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamı doğrultusunda sanığın mahkumiyetine karar verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmeyerek sanığın temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir.

2. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

mağdur sayısı dikkate alındığında hükümde 5237 sayılı Kanun'un 43/2 maddesinin uygulanması sırasında artırım oranında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı belirlenerek yapılan incelemede sair temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir

IV. KARAR