Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/37546 K.2024/14369

Yapılan ön inceleme neticesinde; fuhuş suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince fuhuş suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin kararının beraat biçiminde düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ NEDENLERİ

1. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, atılı suçun herkes tarafından işlenebilecek olması nedeniyle usul ve kanuna aykırı olarak verilen beraat kararının bozulması gerektiğine yöneliktir. 2. Sanık müdafiinin temyiz istemi, vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre aşağıda belirtilenler dışında başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1. 5237 sayılı Kanun'un 227. maddesinin 6763 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 3. fıkrasında “fuhuşu kolaylaştırmak veya fuhşa aracılık etmek amacıyla hazırlanmış görüntü, yazı ve sesleri içeren ürünleri veren, dağıtan veya yayan kişinin" cezalandırılacağı hükmüne yer verilmiştir. Söz konusu düzenlemenin gerekçesinde ise "madde ile kişilerin ve özellikle çocukların fuhşa teşvik ve sürüklenmesini önlemek amacıyla düzenleme yapılmaktadır.

Son zamanlarda, büyük şehirler başta olmak üzere birçok yerde, cadde ve sokaklara üzerinde müstehcen resim ve telefon numaralarının bulunduğu kartlarının atılması, bunların alenen gençlerin ve çocukların yoğun olarak bulunduğu mekânlarda bulunması, fuhşu kolaylaştırıcı bir etki doğurmakta ve bu durum toplumda ciddi rahatsızlıklara sebebiyet vermektedir.

Bu kapsamda 5237 sayılı Kanun'un 227/3. maddesi yeniden düzenlenerek fuhşu kolaylaştırmak veya fuhşa aracılık etmek amacıyla hazırlandığı anlaşılan görüntü, yazı ve sözleri içeren ürünleri veren, dağıtan veya elektronik ortam da dâhil olmak üzere her türlü şekilde yayan kişilerin cezalandırılması ve böylelikle fuhuşla daha etkin mücadele edilmesi amaçlanmaktadır." hususlarına yer verilmiştir.

Gerek söz konusu fıkradaki düzenleme gerekse madde gerekçesine göre fıkrada düzenlenen suçun faili herkes olabilecektir.

Esasen söz konusu düzenlemenin bir anlamda fuhuş eyleminin reklamını cezalandırma hedefi olduğu nazara alındığında fıkrada düzenlenen suçun mağdurunun toplumu oluşturan herkes olduğunun kabulü gerekir, dolayısıyla failin söz konusu fuhşu yapan kişi olup olmamasının bir önemi bulunmaması karşısında, sanığın eskort sitesi üzerinden telefon numarası paylaşarak para karşılığında cinsel ilişkiye girecek kişiler bulması şeklindeki eylemi sebebiyle atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Kabule göre de Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5 ile 5271 sayılı Kanun'un 327/2. maddeleri uyarınca beraat eden ve kendisini vekaletnameli müdafiyle temsil ettiren sanık yararına ve Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi