Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/37580 K.2024/12876

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte bulunduğu belirlenmiştir. Yapılan ön inceleme neticesinde; hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun, görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden esastan reddine, hakaret suçu yönünden ise düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, kolluk görevlisi olan şikayetçi ... C.'nin, bazı sanıkların ifadelerini soruşturma aşamasında alan kişi olması nedeniyle adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, bu kişinin beyanlarına itibar edilemeyeceğine, somut tanık beyanlarına itibar edilmeyip soyut ve taraflı olan kolluk görevlilerinin beyanlarına itibar edilerek cezalandırılan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İsteminin İncelenmesinde Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre,

1. Sanığın atılı suçlamayı inkar etmesi, şikayetçi kolluk görevlilerinden ... D.'nin kolluk ifadesinde, hakaretten söz etmemesine karşın mahkemedeki ifadesinde hakaret iddiasını doğrulaması, soruşturma aşamasında beyanda bulunan kolluk görevlilerinden ... H. ile ... Y.'nin ifadelerinde, kalabalık grubun kendilerine doğru gelirken küfürlü konuştukları biçiminde isim vermeden genel bir ifade kullanmış olmaları, şikayetçi ...

C.'nin ifadesinde, sanığın kendilerine yönelik hakaret içeren bir sözü olmadığını belirtmesi, dinlenen üç tanığın sanığın hakaretine dair bir beyanlarının bulunmaması, ceza yargılamasında bir delilin reddedilmesi için 5271 sayılı Kanun'un 206/2. maddesinde sayılan durumların dışında delilin, akla, mantığa, bilimsel verilere, fizik kurallarına, herkesçe bilinen somut duruma, hayatın olağan akışı içinde gündelik yaşamdan edinilen karine niteliğindeki bilgilere aykırı olması ya da tanığın yalan söylediğinin ortaya çıkması gibi reddi için haklı, makul ve kabul edilebilir hukuki gerekçelerin gösterilmesinin zorunlu olması karşısında,

alınan tüm beyanlar yöntemince irdelenip, itibar edilmeme nedenleri makul gerekçelerle açıklanmadan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2. İlk Derece Mahkemesinin kararında hakaret suçunu oluşturan sözlerin neler olduğunun karar yerinde göstermemesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 34 ve 230. maddelerine aykırı davranılması, 3. Hüküm kurulurken muhatap sayısı da dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca alt hadden uzaklaşılarak artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,