Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/37621 K.2024/12645

Katılan vekili, görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen temyiz isteminin reddine dair ek kararı sanığın kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından cezalandırılması gerektiğini belirterek suçun vasfı yönünden temyiz etmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.03.2013 gün ve 1515–202 ile 21.12.2010 gün ve 230–264 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında açıkça vurgulandığı gibi, kesin nitelikteki hükümler ancak kesinlik sınırını aşar nitelikte yaptırım içermek şartıyla,

suç vasfına yönelik ya da suç niteliği doğru belirlenmesine rağmen yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan cezaların verildiği hükümlere karşı yapılan aleyhe başvuru üzerine temyiz denetimine konu olabilecektir.

Somut olayda; sanığın, katılana yönelik iddia konusu kasten yaralama ve tehdit eylemleri görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru olduğundan ve bu suçlar hakkında öngörülen cezanın hükmedilen cezadan daha düşük olması karşısında, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında hakaret suçu yönünden verilen hükmü temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekilinin ve sanığın istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine, ek karar ile de görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın, katılana yönelik eylemlerinin kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarını oluşturduğu gözetilmeden görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulduğuna, sanığın sabıkası ve suç işleme kastı göz önüne alınmayarak alt sınırdan ceza tayininin ve adli para cezasına hükmedilmesinin yerinde olmadığına, eksik inceleme sonucu karar verildiğine ilişkindir. 2.Sanığın temyiz istemi; sübuta, suçun unsurlarının oluşmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 62. ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmamasının yerinde olmadığına, gerekçenin yetersiz olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanık savunması, katılanın beyanı, tanık anlatımı, olay tutanağı, görüntü inceleme tutanağı ve tüm dosya kapsamından; sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ve 5237 sayılı Kanun'un 62. ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmasına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin ve sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

2.Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen.

"İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinden,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin ve sanığın temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,