Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/3768 K.2022/7775

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun "aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçiye tebligat" başlıklı 16. maddesinde, kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğin, kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılacağı düzenlenmiştir. Aynı Kanun'un 20. maddesinde.

"13, 14, 16, 17 ve 18 inci maddelerde yazılı şahıslar, kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka yere gittiğini belirtirlerse; keyfiyet ve beyanda bulunanın adı ve soyadı tebliğ mazbatasına yazılarak altı beyan yapan tarafından imzalanır ve tebliğ memuru tebliğ evrakını bu kişilere verir." ve Tebligat Kanun'un Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 29. maddesinde " 21, 22, 23, 25, 26 ve 27 nci maddelerde yazılı kişiler, tebliğ yapılacak olanın geçici olarak başka yere gittiğini belirtirlerse, tebliğ memuru, muhatabın hangi sebeple adresten geçici olarak ayrıldığını, beyanda bulunanın adı ve soyadı ile sıfatını tebliğ tutanağına yazar.

Tebliğ tutanağını beyanda bulunana imzalattırır ve tebliğ edilecek evrakı beyanda bulunana verir. Bu kişiler, tebliğ evrakını kabule mecburdurlar." hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda, sanık ...'in yokluğunda verilen hükmün sanığın bilinen son adresine tebliğe çıkartıldığı ve tebligat evrakında, muhatabın hangi sebeple adreste bulunmadığının ve kendisine tebliğ yapılan kişinin muhatapla aynı konutta oturup oturmadığının belirtilmediği, bu nedenle tebliğ işleminin usulsüz olduğu ve sanık ...'e yöntemine uygun olarak gerekçeli kararın tebliğ edilmesi gerektiği,