Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/38920 K.2024/12327

Yapılan ön inceleme neticesinde; hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Temyiz istemi özetle; yetersiz ve çelişkili gerekçe ile karar verildiğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun rahatsızlanması üzerine götürüldüğü hastanede, acil tıp teknisyeni ve ebe olarak görevli bulunan kişilere yönelik haksız fiile tepki olarak söylediği hakaret sözleri nedeniyle hakkında, ölçülülük ve haksız hareketin ağırlığı, olayın çıkış nedeni ve gelişimi dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 129/1. maddesi uyarınca "ceza verilmesine yer olmadığı" kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle cezadan indirim uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,