KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/39116 E., 2024/13276 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ekim 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
326 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İlk Derece Mahkemesince sanığın hakaret suçundan beraatine karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin yukarıda esas ve karar numarası belirtilen incelemeye konu kararıyla, hükmün birinci paragrafının çıkartılarak ve yerine "Sanığa atılı katılana yönelik hakaret suçunun yasal unsurları itibarıyle oluşmadığı anlaşıldığından, sanığın müsnet suçtan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-a maddesi uyarınca beraatine," ibaresinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyizinin; sanığın, kendisine ait olan sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda, katılana karşı tahkir edici beyanlarda bulunduğu, paylaşımda tahkir ve tezyif unsurunun bulunduğu, katılanın kamu görevlisi olduğu, bu nedenle sanık tarafından paylaşılan sözlerin kaba söz olarak değerlendirilemeyeceği, hakaret suçunun unsurlarının oluştuğu, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği, bu nedenlerle ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. GEREKÇE
Sanık hakkında beraat hükmü kurulmasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/39116, K. 2024/13276, 23 Ekim 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama