Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/41275 K.2024/2306

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın cezaevinde bulunan sanık ...'ya tebliğ edilmediği,

sanık vasisi tarafından öğrenme üzerine yapılan temyizin süresinde olduğu kabul edilerek tüm temyiz edenlerin temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar hakkında mağdur sayısınca üçer kez fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 inci maddesi, 53 üncü ve sanık ... hakkında 58 inci maddeleri uyarınca ayrı ayrı üçer kez 2 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ve 2500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... vasisisin temyiz isteği, sadece sanığın işyeri sahibi olduğuna, suçu işlemediğine, cezalandırılmasını gerektirecek delil olmadığına, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının haksız olduğuna, kararın sanık lehine bozulması talebine vesaire,

Sanık ...'in temyiz isteği, suçlamayı kabul etmediğine, kararı temyiz ettiğine vesaire,

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanıklar hakkında mağdurlar ... ve Huriye'ye yönelik eylemleri nedeniyle hüküm kurulurken eylemlerinin teselsül ettiği sabit olmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 43/1 inci maddesinin uygulanması, sanıklar hakkında üç ayrı mağdura yönelik eylemleri nedeniyle temel ceza tayin olunurken yeterli gerekçe gösterilmeden hapis cezasının asgari hadden tayin edildiği halde adli para cezasında asgari hadden ayrılınmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Antalya Asayiş Şube Müdürlüğü Ahlak Büro Amirliğinin yapmış olduğu çalışmalarda belirtilen adreste faaliyet gösteren hamamda fuhuş yaptırıldığına dair bilgilere ulaşılması üzerine bu işyerine gidildiğinde işyerinde mağdurların ve tanıkların bulunduklarının görüldüğü, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde mağdurlara rızaları ile fuhuş yaptırdıkları ve fuhuş yapmalarına aracılık ettikleri böylece sanıkların üzerine atılı suçu işledikleri Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Mağdur ...'a Yönelik Fuhuş Suçundan Kurulan Hükmün Temyizinde,

1. Sanığın temyiz isteği yönünden,

Sanık savunması, olay tutanağı, tanık M.Ş'nin beyanı, mağdurun beyanı, tüm dosya içeriği karşısında, sanığın suçu işlediği hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istekleri yerinde görülmemiştir.

2. Sair yönlerden

Sanığa yükletilen mağdur ...'a yönelik fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık hakkında hüküm kurulurken hapis cezası yanında belirlenen 150 gün adli para cezasından 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca arttırım yapılmayarak sonuç adli para cezası eksik belirlenmiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, yapılan incelemede eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık ... Yönünden Kurulan Hükümler ile sanık ... Hakkında Mağdurlar ... ve ...'a Yönelik Kurulan Hükümlerin Temyizinde,

1. Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanık ...'nın duruşmadan bağışık tutulma talebinin olmaması karşısında, yargı çevresi dikkate alınarak hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden yokluğunda hüküm verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 196 ıncı maddelerine aykırı şekilde savunma hakkının kısıtlanması,

2. Sanık ...'in suçlamayı kabul etmemesi, mağdurların sanığın kendilerine fuhuş yaptırdığına veya fuhuş yaptıklarından bilgisi olduğuna dair beyanlarının olmaması karşısında, sanığın hangi eylemleri sebebiyle bu suçun işlendiği kanaatine varıldığı Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde irdelenmeden ve sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerin neler olduğu açıklanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

3. Sanık ... hakkında hüküm kurulurken hapis cezası yanında belirlenen 150 gün adli para cezasından 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca arttırım yapılmayarak sonuç adli para cezasının eksik belirlenmesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

1. Sanık ... Hakkında Mağdur ...'a Yönelik Fuhuş Suçundan Kurulan Hükmün Temyizinde,

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında sanık ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Sanık ... Yönünden Kurulan Hükümler ile sanık ... Hakkında Mağdurlar ... ve ...'a Yönelik Kurulan Hükümlerin Temyizinde,

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ..., sanık ... vasisi ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden (sanık ... yönünden sair yönleri incelenmeksizin) hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanunu'nun 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca sanıklar hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,