Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/43843 K.2024/15799

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı üzerine sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlememesi sebebiyle verilen düşme hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında işin esasına girilerek suçun unsurlarının oluşmadığının tespit edilmesi ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, davaya konu eylemin suç teşkil etmediğine, eksik araştırma yapıldığına, kamera kayıtlarının getirtilmediğine, sanığın haksız bir eylem karşısında olduğuna, tanığın katılanların çalışma arkadaşı olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.12.2019 tarihli ve 2017/5.MD-620 Esas, 2019/704 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, verilen hükmün temyiz incelemesinin CMK'nın 231/10. maddesinde öngörülen şartların varlığıyla sınırlı olarak yapılması gerektiği anlaşılmıştır. Ancak; Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işleyip işlemediği hususunda yapılan yargılamada duruşma açılarak tarafların duruşmaya meşruhatlı davetiye ile çağrılması ve bu şekilde yapılacak inceleme sonucu karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ek kararla dosya üzerinden karar verilmek suretiyle hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR