Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/5189 K.2022/3619

Yerel Mahkemece verilen karar temyiz edilmekle, temyiz talebinin reddine ilişkin 16/09/2015 tarihli kararın verildiği tarihte cezaevinde bulunan sanığa CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi karşısında, sanığın 19/10/2016 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu ve ek kararın temyiz isteminin reddi kaldırılarak dosya görüşüldü:

Sanığa 22/03/2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra 14/09/2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, yerel mahkeme tarafından temyiz talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA, 07/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.