Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/5922 K.2023/16378

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında, Katılana yönelik hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz talebinin mahkemenin katılanın değil de sanığın tanığına itibar ettiği, sanığın suçu işlediği sabit olmasına karşın beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, tespit edilecek sair nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Aralarında önceye dayalı husumet bulunan katılan ile sanığın karşılaştıkları işletmede, sanığın "Yediden yetmişe bunların hepsi aynı, o...ular." şeklinde hakaret içerikli sözler sarf ettiği iddia olunmuş, ancak Yerel Mahkemece sanığın mahkûmiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, mahkemece hangi tanığa neden itibar edilmediği gerekçeleriyle açıklanmış, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin aralarında husumet bulunan katılan beyanı dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, tarafların ve tanıkların dinlenildiği, olaya ilişkin tüm delillerin toplandığı ve mahkeme gerekçesinin yerinde olduğunun anlaşılması karşısında Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR