Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/825 K.2023/18613

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin özetle; sanığın katılan hakkında kaymakamlık makamına sunduğu şikayet dilekçesinin üç ve daha fazla kişi tarafından öğrenilebileceği nedeniyle ihtilat unsurunun oluşacağına, Mahkemece ihtilat unsuru bulunan eylemde sanığın sarf ettiği sözün hakaret suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2.Katılan vekilinin temyiz isteminin özetle; Mahkemece verilen kararda, sanık tarafından sunulan şikâyet dilekçesinde geçen '' Küstah.'' sözünün hakaret olduğunun açıkça kabul edildiğine, buna karşın beraat kararı verilmesinin doğru olmadığına, yine bu sözün kaba söz olarak değerlendirilmesinin ve sanığın cezalandırılması için birden çok delilin bulunmasına karşın beraatine karar verilmesinin hatalı olduğuna,

3.Sanık müdafiinin temyiz isteminin özetle; mahkemece beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğuna yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın katılanı köydeki Hazine'ye ait araziye yaptığı ev ve bu eve diktiği Türk bayrağı nedeniyle kaymakamlığa şikâyet etmek amacıyla sunduğu dilekçede katılanı kastederek "Kanunları hiçe sayan bu kişi adeta işgal ettiği yere bayrak dikerek Devlet'e meydan okumaktadır, Devlet'e ait araziyi işgal eden ve kurtarılmış bölge ilan edercesine tepesine bayrak çeken bu küstah kişiden şikayetçiyim." ibarelerini yazmak suretiyle katılana yönelik hakaret suçunu işlediği ileri sürülmüş olup, mahkemece yapılan yargılama sonucunda, üç kişiyle ihtilat unsurunun gerçekleşmediği, kaldı ki sanığın dilekçede yazdığı sözlerin kaba hitap niteliğinde olduğu, isnat edilen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. O yer Cumhuriyet Savcısının ve Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

İddia edilen sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, nezaket dışı, kaba söz niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmaması, bu nedenle de artık ihtilat unsurunun somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmesine de gerek bulunmadığının anlaşılması karşısında, Mahkemenin sanığın atılı suçtan beraatine yönelik gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B.Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Beraat eden ve kendisini müdafii ile temsil ettiren sanık lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 327 nci maddeleri uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik, O yer Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görülmeyerek, sanık müdafiinin vekalet ücretine hasren ileri sürdüğü temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının tebliğnameye uygun olarak,

hüküm fıkrasına "Beraat eden sanık kendisini müdafii ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 2. kısım 2. bölümüne göre 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin Hazine'den alınarak sanığa verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,