Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/8845 K.2023/17412

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/494 Esas, 2015/806 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteminin özetle; Mahkemenin tanığın tarafsız olmadığı yönündeki değerlendirmesinin hatalı olduğu, tanığın olayı bizzat yaşaması nedeniyle beyanlarına itibar edilmesi gerektiği bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle sanık hakkında verilen beraat hükümlerinin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay tarihinde katılan ile yaptıkları telefon görüşmesinde, katılana hitaben "O...u sana soracağım kocama neden sen telefon aldırdın." diye bağırarak ve "Bunu senin burnundan fitil fitil getireceğim." şeklinde sözler söyleyerek tehdit ve hakaret ettiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; tanığın katılanın eşi olduğu, sanık ile katılan ve eşi olan tanık arasında daha önceden de davalar olması nedeniyle aralarında husumet bulunduğu, bu nedenle katılan ile tanığın beyanlarının tarafsız olmadığı ve itibar edilmediği,

dosyada katılanın soyut anlatımından başka tarafsız tanık beyanının da bulunmadığı, sanığın savunmasının aksine mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği kanaatiyle sanık hakkında beraat kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanığın beraatine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede katılanın diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. Ancak, beraat kararlarının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kunun'un 230 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin 6 ncı fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 inci madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca, kararın ilgili kısmına "5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca." ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,