Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9047 K.2023/16735

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyizinin; hakaret olayını doğrulayan tanık ...'nin aşamalardaki tutarlı beyanları dikkate alınmadan verilen hükmün usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, bu sebeple hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay tarihinde eşiyle tartıştıkları sırada tartışmayı duyan şikayetçinin olay yerine geldiği, sanığın bu sırada şikayetçiye yönelik "Senin yüzünden yuvam yıkıldı orospu." şeklinde sözle hakaret ettiği şeklinde iddia olunan olayda, Yerel Mahkemece sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede kesin her türlü şüpheden uzak inandırıcı delil elde edilemediğinden şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın müsnet suçtan beraati yönünde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığa atılı suç yönünden dinlenen tanıklar ... ve ...'nün anlatımlarının birbiriyle çelişkili olmaları, sanığın savunmasında ve Mahkemece dinlenen tanık ...'nün beyanında, diğer tanık ...'nin olay yerinde olmadığını daha sonradan emniyete gelerek beyanda bulunduğunu söylemeleri karşısında, sanığın beraati yönündeki Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR