Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9398 K.2023/17302

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, mağdurun şikâyetçi olmadığına, mağdurun da olay anında kendisine vurduğuna vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

... Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin devam eden bir duruşmasına katılabilmesi için olay gün ve saatinde ceza infaz kurumundaki kısmından alınarak infaz koruma memurları nezaretinde yine ceza infaz kurumu içerisinde bulunan SEGBİS (sesli ve görüntülü bilişim sistemi) odasına getirildiği,

burada duruşma salonu ile bağlantı yapılmaya çalışıldığı esnada odada bulunan sandalyelerden arka kısımda bulunan sandalyeye oturan sanığı infaz koruma memuru olan mağdur ...'un "Ön kısımda bulunan sandalyeye oturmasını, oturduğu sandalyede mahkeme heyetinin kendisini göremeyeceğini." söylemesine rağmen,

"Tamam bağlansın." geçeriz diyerek ön kısımda bulunan sandalyeye geçmeyen sanığın kendisini yine aynı hususta uyaran mağdura "Sen kimsin dünkü çocuğa bak bana emir veriyor." diyerek bağırdığı,seslerini duyan olay tanıkları diğer infaz koruma memurlarının gelerek kendisine sakin olmasını söylemeleri üzerine daha çok hiddetlenen sanığın ellerini açıp mağdurun üzerine yürüyerek ve eli ile SEGBİS ekranı ve duvarlara vurarak "Yavşak, şerefsiz, bana horozlanıyor." sözleri ile mağdura hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece mağdur beyanı ile tutanak kapsamına göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın temyiz isteği yönünden

Tüm dosya kapsamı, mağdurun aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları, 07.07.2015 tarihli tutanak ve tutanak tanıklarının soruşturma aşamasında alınan beyanları karşısında, sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediği anlaşılmakla, hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanığın mağdurun da kendisini darp ettiği iddiaları ile ilgili olarak ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve bu kararın itiraz edilmeden kesinleştiği anlaşılmıştır.

B- Diğer temyiz sebepleri yönünden

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Ancak; başka suçtan aynı yargı yeri çevresindeki ceza infaz kurumunda hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, duruşmadan bağışık tutulma talebi olmadığı halde, hükmün verildiği 01.03.2016 tarihli son oturumda bizzat duruşmada hazır bulundurulması sağlanıp yüzüne karşı karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı Kanun'un 193 ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı görülmüştür.

3. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR