Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9629 K.2023/17810

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2016 tarihli ve 2014/1833 Esas, 2016/61 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında, hakaret ve kasten yaralama suçlarından beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri, sanığın aile bireylerine şiddet uyguladığına ilişkin dosyada belgelerin bulunduğuna, katılanın annesinin beyanlarının katılanın iddialarını desteklediğine, sanığın cezalandırılması gerektiğine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın oğlu olan katılana darpta bulunduğu iddiasıyla açılan davaya ilişkin Mahkemece, sanığın katılanı yaraladığına ilişkin dosya içerisine alınmış herhangi bir doktor raporu bulunmadığı gibi katılana hakaret ettiğine ve atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli, şüpheden uzak, soyut katılan beyanlarından başka delil elde edilemediği ve tanık tarafından da olayın doğrulanmadığı kabul olunarak sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından beraat hükümleri kurulmuştur.

V. GEREKÇE

A. Kasten Yaralama Suçu Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, sanık savunmasına, tanık ...'nın anlatımlarına ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın, atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, cezalandırılmasına yeterli, kesin bir delil bulunmadığına ilişkin Mahkeme takdir ve gerekçesi yerinde görülmekle birlikte, kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi, dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Hakaret Suçu Yönünden

1. 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, hangi fail ve fiil hakkında dava açılmış ise, ancak o fail ve fiili hakkında yargılama yapılarak hüküm kurulabileceği halde , iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu iddia olunan eylemin dışına çıkılması, dolayısıyla davaya konu edilmeyen fiil veya olaydan dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması kanuna açıkça aykırılık oluşturmaktadır.

Somut olaydaki iddianame anlatımında, sanığın katılana yönelik hakaret suçundan açılmış bir dava bulunmadığı, sadece sevk maddesine yer verildiği gözetilmeden, iddianamedeki eylem ile bağlılık kuralı dikkate alınmayıp, dava açılmayan hakaret suçundan sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Kabule göre de;

Sanık hakkında verilen beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 232 maddesinin altıncı fıkrasının ihlal edilmesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Kasten Yaralama Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına, beraatine kelimesinden önce gelmek üzere "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi" ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Hakaret Suçu Yönünden