Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9683 K.2023/19219

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, neticeten hükmolunan 3.000 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün de sanık tarafından temyiz edildiği belirlenmekle, bu kararın tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2014/1243 Esas, 2015/1470 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

1. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkraları, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.000 TL adli para ile cezalandırılmasına ve adli para cezasının 24 eşit taksitte tahsiline,

2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 6.080 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve adli para cezasının 24 eşit taksitte tahsiline,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmamasına ilişkindir. 2. Sanığın temyiz isteği, hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Alışveriş merkezinin otopark girişinde özel güvenlik görevlisi olarak çalışan şikâyetçinin, kapalı otoparka giriş yapmak isteyen sanığı, aracın bagajını açması hususunda uyarmasına rağmen sanığın, bagajı açmayıp şikâyetçiye hitaben ''Gerizekalı seninle mi uğraşacağım.'' diyerek hakaret suçunu işlediği, sanık savunması, olay anını gösteren kamera kayıtları ve tüm dosya kapsamıyla, Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Soruşturma aşamasındaki anlatımlarından aynı zamanda olayın tek tanığı durumunda olduğu anlaşılan şikâyetçi ...'nin dinlenilmeden hüküm kurularak, 5271 sayılı Kanun'un 210 uncu maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılması, 2. Hakaret suçunu, alışveriş merkezinin otopark girişinde işleyen sanık hakkında hükmolunan cezada 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,