Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9768 K.2023/19592

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla;

1.Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2.Sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

Tebliğnamede sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanması ve sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın temyiz isteği; suçlamayı kesinlikle kabul etmediğine, diğer sanıkların üzerine yürüdüğüne, kendisini korumak ve savunmak için elinde bulunan yürümek için kullandığı değneği kaldırdığına, arada sırada değneğin temyiz dışı sanık K.T.'ye değdiğine, kasıtlı olarak yapmadığına, olayda kusurlu ve suçlu olanın karşı taraf olduğuna, olayı çıkartan, üzerine gelen, kendisine vurmaya çalışanın karşı taraf olduğuna, ayrıca kendi tanıkları olan .... dinlenilmeden eksik inceleme ile karar verildiğine, beraat etmesi gerekirken ceza verilmesinin yasalara ve anayasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Sanık ...'in temyiz isteği;olayda kusuru ve suçunun olmadığına, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğine, olay tarihinde sanık ...'ın kendisinin eşine küfür ettiğine, kendisinin de olayın heyecanıyla küfrettiğine, bununla yetinmeyen sanık ...'ın temyiz dışı sanık K.T.'ye elindeki sopayla vurduğuna, olayda mağdur olanın kendileri olduğuna, şahidi olduğuna, Mahkemenin bu hususta süre ve hatırlatmada bulunmadığına, cezanın yersiz ve isabetsiz olduğuna, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde sanıklar ..., ... ve temyiz dışı katılan sanık K.T. arasında yol verme hususunda çıkan tartışmada temyiz dışı katılan sanık K.T. ve sanık ...'in, sanık ...'a " Senin özürlü ayağını s.... edeyim." şeklinde hakaret etmeleri üzerine sanık ...'ın sopayla K.T.'ye vurarak basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaraladığı Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanıkların, temyiz dışı katılan sanık K.T'nin ve tanıklar E.A.'nın beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

3.Dörtyol Devlet Hastanesinin 08.02.2015 tarihli temyiz dışı katılan sanık K.T.'de meydana gelen yaralanmanın basit tıbbi müdahaleyle giderilebileceğine dair raporu ve sanıklara ait adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Dosya içerisindeki uzlaşma teklif formlarının sadece kasten yaralama suçu yönünden tanzim edilmiş olması ve sanık ...'in üzerine atılı soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı hakaret suçunun, 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri uyarınca uzlaşmaya tabi olması karşısında, anılan maddelerde öngörüldüğü biçimde yöntemine uygun olarak uzlaşma önerisinde bulunulması ve sonucuna göre sanık ...'in hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Sanık ...'ın soruşturma aşamasında temyiz dışı katılan sanık K.T.'nin yanına gelip gömleğinin yakasından tutup kendisini silkelediğine yönelik anlatımı, bu anlatımı doğrular nitelikteki soruşturma aşamasında dinlenilip olaya ilişkin bilgisi olduğu anlaşılan ancak kovuşturma aşamasında dinlenilmeyen kolluk beyanı karşısında; tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılıp yöntemince dinlenip sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince meşru müdafaa hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3.Kabule göre ise,

a.Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamın “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak” suçuna ilişkin olduğu, 6545 sayılı Kanun'la getirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesindeki değişikliklerle koşullarının oluşması durumunda, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" ve “davanın düşmesi” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, tekerrüre esas alınan bu ilamla ilgili olarak da, yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığı araştırılarak,

sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının ve bu doğrultuda temel cezanın hapis ya da adli para cezasından hangisinin tercih edileceğinin denetime olanak verecek biçimde kararda gösterilmek suretiyle değerlendirilmesi zorunluluğu,

b.Hükmün (4-b) ve (5) no.lu bentlerinde ihbarda bulunulmasına karar verilen ilamların hangi sanığa ait olduğu hususu karıştırılarak ve (5) no.lu bentte yer alan ilamda sanık ... hakkında hükmolunan hapis cezasının ertelenmediği gözetilmeden dosya içeriği ile uyumlu olmayacak şekilde ihbarda bulunulmasına karar verilmesi, Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR