Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9886 K.2023/17965

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası ve adı geçen Kanun'un 62 nci maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca verilen cezanın 1 yıl 6 ay süreyle alkol almaktan yasaklanmasına tedbirine çevrilmesine karar verilmiştir. Tebliğname'de hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, hakaret suçundan verilen kararın yerinde olmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanığın yanında arkadaşı temyiz dışı sanık H.Ç. de olduğu halde babası tanık E.T. ile birlikte babasının tedavisi için hastaneye geldiği, her iki sanığın alkollü oldukları, katılan doktor ...'ın tanık E.T. ile ilgilendiği sırada sanığın araya girerek "Üç gündür geliyoruz neden yatırmıyorsunuz." diyerek katılan doktora çıkıştığı, katılanın "Sen işine bak." demesi üzerine katılana " it" diyerek hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece katılan ve tanık beyanları ile sanık savunmasına göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan vekilinin temyiz isteği yönünden

Tüm dosya kapsamı, katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile tanık B.K.'nin aşamalarda katılanın iddiasını doğrulaması, sanığın babası olan tanık E.T.'nin soruşturma aşamasındaki beyanı ve sanığın ikrarı karşısında, üzerine atılı hakaret suçunu işlediği anlaşılmakla, hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Diğer temyiz sebepleri yönünden

1- Kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde

yer alan “belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma” tedbiri, Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri İle Koruma Kurulları Yönetmeliği'nin 38/son maddesinde “Sanık veya hükümlünün suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeler kullanmasında;

çevresel, psikolojik, sosyal veya ekonomik etkisi bulunan ya da sanık veya hükümlünün yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinlikler” olarak tanımlanmış olup, belirli yere gitme yasağının, failin suç işlemesi veya zararlı alışkanlıklar edinmesinde olumsuz etkileri bulunan konulara ilişkin olması ve her durumda çevrilen yaptırımın işlenen suçla mantıki bağlantısının bulunması gerekliliğine karşın;

sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve aynı maddenin dördüncü fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca belirlediği 11 ay 20 gün hapis cezasını aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca "1 yıl 6 ay süreyle alkol kullanmaktan yasaklamaya" karar vermesi şeklindeki tedbir içeriği Yönetmelik kapsamına aykırı ve infaz kabiliyeti olmayan seçenek tedbire hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

Tebliğaname'deki görüşe bu sebeple iştirak edilmemiştir.

2. Kabule göre de, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca, belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma tedbiri süresinin, hükmolunan hapis cezasının yarısından az – kendisinden fazla olamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR