Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9897 K.2023/17966

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, kararın katılan lehine bozulması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılanın babası olduğu, olay tarihinde sanık ile katılanın tartıştıkları, tartışma esnasında sanığın katılana "s... git" diyerek hakarette bulunduğu ve saçından tutup tokat atmak suretiyle katılanı darp ettiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece katılan ile sanık arasında yaşanan bir çok olay nedeniyle tarafların olayları karıştırması, tanık H.Ü.'nün hiç bir aşamada yaralama iddiasını doğrulamaması, katılanın duruşmadaki beyanında iddianameye konu olan olay saatinde hiç birşeyin yaşanmadığını söylemesi ve adli raporunda darp olduğuna ilişkin herhangi fiziki bir bulgu bulunmaması karşısında sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak ve cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR