Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/11754 K.2025/5380

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, müvekkilinin sözlerinin hiçbir makama mevkiye ya da devlet insanına yönelik olmadığı aşikarken sözlerinin çarpıtılarak istenilen yönde şekil verilmesinin müvekkilinin ifade özgürlüğüne açıkça aykırılık teşkil etmekte olduğuna, katılana hakaret kastı ile paylaşılan, adını ya da makamını dile getiren herhangi bir ifadenin olmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, kararın bozulmasına vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Dosya kapsamından; sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/695 Esas, 2020/388 Karar sayılı dosyasının bulunduğunun anlaşılması, Cumhurbaşkanına hakaret suçu ile birlikte kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunun işlendiğinin kabulü halinde, eylemin tek olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır hüküm içeren 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulmasının gerekmesi karşısında, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan görülen davanın akıbeti araştırılıp, koşulların oluşması halinde birleştirme kararı verilerek delillerin birlikte değerlendirilmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR

...