Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/12446 K.2025/6701

Sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle sanığın duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca reddine karar verilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; ihbar eden kişi ile husumetli olduğu, kendisine yönelik suç yaratmak amacıyla hareket ettiği, araştırma raporunda paylaşıma rastlanmadığının belirtildiği, paylaşım çıktısının suça konu sözlerle Cumhurbaşkanına karşı bir fiil isnat edilmediği, söz konusu yorumdan bu yorumun kime karşı yapıldığının tam olarak anlaşılmadığı, sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında ve eleştiri niteliğinde olduğu, usul ve kanuna aykırı olduğu, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın bozma sebepleri dışındaki temyiz isteği ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, Sanığın suça konu paylaşımı kendisinin yaptığını kabul etmemesi, açık kaynak araştırma raporunda paylaşıma rastlanmadığının belirtilmesi, ihbar eden ile sanık arasında önceye dayalı anlaşmazlık bulunması karşısında; üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü, şüpheden, uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraati yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR