Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/13173 K.2025/7121

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Batman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, paylaşımın yapıldığı tarihte Cumhurbaşkanının siyasi partilerle ilişiği olması nedeniyle atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, suça konu hesabın 3.kişilerce çalınmış olması nedeniyle sanığa suç isnadı yapılmayacağına, suça konu sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına, zincirleme suç koşullarının oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı, açık kaynak araştırma raporunda tespit edilen suça konu paylaşımlar, sanığın hesabının çalınması ile ilgili çelişkili savunmaları , Adalet Bakanlığının kovuşturma izni verilmesi konulu yazısı karşısında, sanığın Cumhurbaşkanına hakaret suçunu işlediğinden bahisle hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunmasına karşın hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış,

Ancak;

Sanığın suça konu paylaşımlarından yalnızca 05.05.2015 tarihli olanın hakaret içerikli olduğu, 19.10.2015 tarihli paylaşımının ise Cumhurbaşkanına hakaret suçunu oluşturmadığı bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen zincirleme suç koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, anılan maddenin uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR