Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/14073 K.2025/81

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece bozma üzerine sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkumiyet kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, beraat kararı verilmesi gerektiğine, açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanacağına dair kurulan hükümde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ilamının esas ve karar sayılarının yanlış yazıldığına, sanığın samimi beyanlarda bulunduğuna, sanığın cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, tanıklar ile sanık arasında husumet bulunduğuna, beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğine vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanunun 231/11. maddesi uyarınca, sanık tarafından denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmemesi halinde, duruşma açılıp, sanığın duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda duruşmaya devam edilerek hükmün açıklanacağına ilişkin meşruhatlı davetiye ile duruşmadan haberdar edilerek savunması alındıktan sonra hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği, sanığa 14.03.2022 tarihli duruşmaya davet için gönderilen tebligatta meşruhat bulunmadığı, 11.04.2022 tarihli duruşmaya dair meşruhatlı davetiyenin ise usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ancak; talimat mahkemesince duruşmanın bırakıldığı tarih olan 11.04.2022 yerine 15.04.2022 tarihinde yapılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2. Açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilirken hükmün açıklanmasının geri bırakılması ilamının esas ve karar sayılarının yanlış gösterilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR