Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/14842 K.2025/1055

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet hükmü verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi herhangi bir gerekçe içermemektedir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan mahkûmiyetine konu suçun 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi uyarınca hükmolunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu olması ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinin değiştirilmiş olması ve anılan Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddesindeki düzenleme karşısında; tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılamadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilebileceği,

Anlaşılmış kararda, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;

Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 265/4. maddesi uygulanırken hesap hatası sonucu hapis cezasının "9 ay 10 gün" yerine "12 ay 15 gün" belirlenmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR