Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/1520 K.2024/14602

Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; eksik inceleme yapıldığına, sanığın hakaret kastının bulunmadığına, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulmasına ilişkindir. 2.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteği özetle; sanığın eylemleri kül halinde değerlendirildiğinde görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğuna, hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak, 5237 sayılı Kanun'un 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde;

hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü göz önüne alındığında, somut olayda maddi hasarlı trafik kazasına karışan ve adli işlem yapılmak üzere polis merkezine götürülen sanığın, agresif tavırlar sergileyerek kendisini sakinleştirmeye çalışan katılan polis memurlarına yönelik söylediği cinsel dokunulmazlığa yönelik tehdit vasfında olan sözlerin bir bütün halinde görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Trabzon 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi