Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/16128 K.2024/17716

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 35/3. maddesine göre “ilgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır” düzenlemesi karşısında; kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği halde, tebliğ tebellüğ edildiğine dair yapılan tebliğin usulsüz olduğu anlaşıldığından, ek karara yönelik sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu,

Sanık tarafından mahkemeye sunulan eski hale getirme ve temyiz talebi mahiyetindeki 06.10.2022 tarihli dilekçe yönünden 5271 sayılı Kanun'un 42. maddesi gereğince talep hakkında karar verme yetkisi Yargıtay’a ait olduğu halde, talebin kabulüne ilişkin mahkemece verilen 14.10.2022 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek,

Gerekçeli kararda, Anayasanın 40/2. maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 232 /6. maddesi ve 34/2. maddesi ile kararda başvurulacak Kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, başka suçtan cezaevinde hükümlü bulunan sanığın yüzüne karşı verilen kararı, cezaevi idaresi aracılığıyla da temyiz edebileceğinin Kanun yolu açıklamasında bildirilmemesi suretiyle yanılgı oluşturulduğu, bu haliyle tefhimin yukarıda anılan kanun maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığından, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği, sanığın temyizinin süresinde olduğu anlaşılarak,

ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme tarafından sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından mahkumiyet kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; temyiz hakkını kullanamadığına, hükümlerin usulsüz onandığına, bu ve resen görülecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yöneliktir.

III.GEREKÇE

1.Sanığın yargılamaya konu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a. maddesi ile 265/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezalarının türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 /2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık hakkında verilen 02.02.2016 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR