KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/16147 E., 2025/61 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Ocak 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/123 E., 2021/213 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği özetle; üzerine atılı suçu işlemediğine, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulmasına ilişkindir.
III.GEREKÇE
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Seçimlik hapis cezası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/2. maddesine aykırı olarak adli para cezasına çevrilmiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşılmış, kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, ''5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince, adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilmeden, hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesine karar verilmesi'' dışında bir hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan "ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin" ibaresinin çıkartılması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle HÜKMÜN, DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/16147, K. 2025/61, 6 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama