KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/16912 E., 2025/12382 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/432 E., 2021/51 K.
- Suç
- Cumhurbaşkanına hakaret
- Hüküm
- Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince 5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesinin hükümden çıkartılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; davaya konu delillerin elde edilme biçimi ve hukuka uygunluğu ile ilgili değerlendirme yapılmadığına, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulduğuna, istinaf incelemesi yönünden vekalet ücreti takdir edilmediğine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Sanığa yükletilen Cumhurbaşkanına hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "16.07.2016" yerine "15.07.2016" olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilir maddi hata niteliğinde olduğu,
Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik görülmemiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/16912, K. 2025/12382, 2 Temmuz 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama