Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/1766 K.2024/14975

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığı hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; dosyada aldırılan raporun tek kişilik hekim tarafından düzenlenmiş olmasının bozma sebebi olduğuna, atılı suçun işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve mahkumiyete yeter delil olmadığına, sanık lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, kararın bozulması gerektiğine vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiillerin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince sağlık kurulundan rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden, 13.11.2020 tarihli tek hekim imzalı raporuna istinaden ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR