Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/2113 K.2024/16199

Yapılan ön inceleme neticesinde; Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte bulunduğu belirlenmiştir. Hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın talebi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşma ve 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin uygulanma gerekçelerinin kararda gösterilmediğine, dosyada cezalandırmaya yeterli derecede delil bulunmadığına ve deliller arasındaki boşlukların akıl yürütme ile doldurulduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İsteminin İncelenmesinde Yapılan duruşmaya, toplanıp karar verinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre tekerrüre esas sabıkası olduğu anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmayarak aşağıda belirtilen dışında başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Sanığın, olay gecesi 00.00 sıralarında 155 polis imdat hattını arayarak burada görevli olan iki polis memuruna hakaret etmesi nedeniyle yapılan bildirim üzerine saat 01.30 sıralarında yasal işlemler için hastaneye ve devamında polis merkezine götürülürken polis memurlarına hakaret etmesi biçimindeki eylemleri nedeniyle farklı iki davanın açılması,

155 polis imdat hakkında görevli polis memurlarına yönelik eylemi nedeniyle Pertek Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/67 E., 2022/19 K. sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet kararının Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 2022/3090 E., 2024/966 K. Sayılı ilamı ile zincirleme suç hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

gerekçesiyle bozulmuş olması dikkate alındığında, dosyalar arasındaki bağlantı ve sanığın eylemleri hakkında tek hüküm kurulup, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca arttırılma ihtimalinin bulunması karşısında, dosyalarının birleştirilmesine karar verilip, tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra sanığın hukuksal durumunun yeniden belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,