Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/2287 K.2024/15805

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında hakaret suçundan verilen hüküm ve görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin temyiz isteminin reddine dair ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, atılı suçlamaları kabul etmediğine, polis memurlarının kendisinden şikayetçi olmamasına karşın ceza aldığına, hükmün açıklanmasına neden olan suçu da işlemediğine ve ek kararın kaldırılması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Hükmün açıklanmasına neden olan İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15.03.2016 tarihli ve 2015/331 Esas, 2016/46 Karar sayılı ilamında sanık ... hakkında denetim süresi içinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı 5237 sayılı Kanun'un 81/1. maddesi uyarınca 18 yıl hapis cezasına hükmedildiği ve hükmün Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 10.04.2018 tarihli ve 2017/3128 Esas, 2018/1670 Karar sayılı kararıyla onandığı anlaşılmış; 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a maddesinde düzenlenen suçun aynı Kanun'un 131/1. maddesi uyarınca takibinin şikayete bağlı olmadığı belirlenmiş, ayrıca; olay tutanağı, şikayetçi ve mağdur beyanları ile tüm dosya kapsamı doğrultusunda sanığın atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Hakaret suçundan kurulan hükümde.

5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uygulanırken hesap hatası yapılarak sonuç ceza "1 yıl 15 gün" yerine ''10 ay 15 gün" hapis olarak eksik tayin edilmiş; sanığın aleni yer olan sokakta şikayetçi ve mağdurlara hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında aynı Kanun'un 125/4. maddesi uygulanmamış ve mağdur sayısı dikkate alındığında hükümde aynı Kanun'un 43/2. maddesinin uygulanması sırasında artırım oranında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, ayrıca aynı Kanun'un 53. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemiş ise de,

anılan maddede belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup infaz aşamasında gözetilmesinin mümkün olduğu anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Temyiz İsteminin Reddine Dair Ek Karar Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296/1. maddesinde ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,