Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/2967 K.2024/17569

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulmasına ilişkindir. 2. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteği özetle;sanığın katılana yönelik sözlerinin kül halinde tehdit suçunu oluşturduğuna, sanık hakkında hakaret suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğine dairdir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, daha az cezayı içeren ilam tekerrüre esas alınmış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış, Ancak; 1. Başka suçtan aynı yargı yeri çevresindeki ceza infaz kurumunda hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, duruşmadan bağışık tutulma talebi olmadığı halde, hükmün verildiği son oturumda bizzat duruşmada hazır bulundurulması sağlanıp yüzüne karşı karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı Kanun'un 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2.Kabule göre de; sanığın, katılana söylediği kabul edilen sözlerin söyleniş amacı da gözetilerek, bir bütün halinde tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, hakaret suçundan da ayrıca mahkûmiyet hükmü kurulması, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR