Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/334 K.2024/6876

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan açılan davada Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteminin özetle; katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmediğine, sanığın suçunun sabit olmasına, kararın da mahkumiyet niteliğinde bulunmasına karşın vekalet ücretinden sorumlu tutulması gerektiğine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında imar kirliğine neden olma suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açılmış ise de; suça konu yere ilişkin yapı kayıt belgesi alındığı gerekçesiyle, kamu davasının düşmesine Yerel Mahkemece karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının “Düşmesine” yerine “Düşürülmesine” karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR