KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/3432 E., 2025/7329 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/3787 E., 2020/2061 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Temyiz sebepleri özetle; usûl ve yasaya aykırı karar verildiğine, atılı suçu işlemediğinin sabit olduğuna, polis memurlarının kötü muamelesine maruz kaldığına ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmemesi, katılanların ve tanık N.Ö.'nün olayın hemen sonrasında alınan 31.05.2015 tarihli kolluk beyanlarında ve aynı tarihli tutanak içeriğinde sanık tarafından "şerefsizler" dendiğine dair anlatımın bulunmaması, katılan ... ile tanık ...B.'nin olaydan uzun bir süre sonra 04.10.2016 tarihli soruşturma beyanları ile kovuşturma aşamasında sanığın "şerefsizler" dediğini belirtmeleri suretiyle oluşan çelişki ve sanık tarafından söylendiği kabul edilen diğer ifadelerin de hakaret niteliğinde olmaması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin bir delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/3432, K. 2025/7329, 22 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama