Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/4730 K.2025/4729

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; atılı suçu işlemediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi gereğince beraat hükmü kurulması gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin tartışılmamasının yerinde olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığın savunmasında; okul kantinini iki buçuk yıl işlettiğini, eski kantindeki meselelerden dolayı aralarında anlaşmazlıklar olduğunu, katılanın kendisinden eski kantindeki eşyalar nedeniyle 40.000 TL para istediğini, kendisinin bu parayı vermediğini, parayı vermezse sözleşmeyi yenilemeyeceğini belirttiğini, ayrıca katılanın ücretsiz kahvaltı ve sair talepleri olduğunu, önceki kantincinin de bunu yaptığını söylediğini, olaydan önce katılanı şikayet ettiğini, katılan hakkında idari soruşturma yürütüldüğünü, katılanın haziran ayında kantinin anahtarını istediğini, okulda sünnet vs. gibi organizasyonlar yapılacağını söylediğini,

anahtarı vermeyeceğini bildirdiğinde katılanın sözleşme yapmayacağını söylediğini, kendisini CİMER'e şikayet ettiğini, sözleşmenin feshedildiğine dair yazı geldiğini belirttiği, temyiz dilekçesinde de; sözleşmenin feshine ilişkin ihtarname yolladığını, sonrasında okul tarafından sözleşmenin yenileneceğinin bildirildiği,

işine devam ettiğini, ancak bu defa da katılanın dış kapının anahtarını değiştirdiğini, kapının kendisi tarafından açılacağını belirttiğini, ancak kapı açılması gereken zamanda açılmadığı için işlerinin aksadığını, kantine gelen ekmeklerin dışarıda bırakılması nedeniyle ıslandığını, elemanın hazırlık yapmak için içeri giremediğini, bu nedenlerle söz konusu olayın yaşandığını belirtmesi karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR