KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/4931 E., 2025/1924 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Şubat 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/878 E., 2021/1045 K.
- Suçlar
- Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Ret, onama
Karar Metni
479 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön incelemede; Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçu yönünden verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden kesin olmak üzere karar verilmesinin adil yargılanma, mahkeme erişim ve hukuk, dinlenilme haklarının ihlal edildiğine suça konu eylemlerinin fikri içtima kuralı gereğince sadece görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmediğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar verinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede sanığın adli sicil kaydına yer alan Manisa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.09.2017 kesinleşme tarihli ve 2017/378 Esas 2017/427 Karar sayılı ilamı nedeniyle ikinci kez mükerrir olduğu ve bu ilamın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılamayacağı anlaşılmış, aşağıdaki bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.
Sanık hakkında temel ceza ve 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesi uygulanırken hapis cezası olarak belirtilmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 43. ve 62. maddeleri uygulanırken, hapis yerine ''1yıl 5 ay 15 gün adli para cezası'' ve ''1 yıl 2 ay 17 gün adli para cezası" olarak belirtilmesi suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı, dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/4931, K. 2025/1924, 5 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama