Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/4938 K.2025/3249

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanığın hakaret ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suç işlemeye yönelik bir eylemi olmadığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre aşağıda belirtilenler dışında başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1.5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, sanığın eylemini aleni olmayan okulun sınıfında gerçekleştirmesine karşın 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesi uygulanarak fazla ceza tayin edilmesi,

2.03.12.2010 tarihli ilk duruşmaya katılan ancak kendisine barodan vekil tayin edilmesi istendiği için o celse dinlenemeyen mağdur ... ...'ın, barodan vekil görevlendirilmesinden sonraki celselerde de dinlenmemesi nedeniyle eksik incelemeyle karar verilmesi,

3.Sanığın savunmasında kızının, mağdur tarafından darp edildiğini iddia etmesi, mağdurunda idari soruşturma sırasında verdiği 23.09.2010 tarihli ifadesinde, şakalaşırken yumruğunun sanığın kızının çenesine geldiğini belirtmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak hakaret suçunda 5237 sayılı Kanun'un 129, kasten yaralama suçunda ise aynı Kanun'un 29. maddelerinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığının tartışılmaması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR