KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/6069 E., 2025/2321 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/390 E., 2021/1023 K.
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme
- Hüküm
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
330 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak atılı suçtan beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; Bölge adliye mahkemesinin tanık N. A.'yı yeniden dinlemesi gerektiğine, iddianamede belirtilen tüm sözlerin tanık beyanlarıyla sabit olmasına karşın Mahkemece sabit kabul edilmediğine, sanık tarafından söylendiği kabul edilen sözlerin ise tehdit suçunu oluşturduğuna yöneliktir.
III. GEREKÇE
Tanık N. A.'nın İlk Derece Mahkemesi huzurunda dinlenildiği ve bu suretle delillerin ikame edildiği anlaşılmış, sanığın katılanın görev yerini değiştirme veya görevini sonlandırma konusunda herhangi bir yetki ve gücü bulunmayıp tanık tarafından doğrulanmak suretiyle sanığın söylediği kabul edilen sözlerin, tartışmanın bütünü ve söylendiği bağlam içinde değerlendirildiğinde görevi yaptırmamak suçunun tehdit unsurunu oluşturmadığı, iddiaya konu diğer sözlerin ise tanık tarafından doğrulanmaması sebebiyle yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı şeklindeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde beraat hükmü kurulmasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/6069, K. 2025/2321, 10 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama