Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/9942 K.2025/2637

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından ikişer kez mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, yeterli ve kesin delilin bulunmadığına, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verildiğine, 5237 sayılı Kanun’un 51. ve 5271 sayılı Kanun’un 231. maddelerinin uygulanmadığına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Sanığın hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemlerini kısa zaman dilimi içerisinde, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, aynı olayın devamı niteliğindeki eylemlerle ve aynı kasıtla birden fazla şikayetçi ve katılana karşı gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından tek hüküm kurulup birden fazla şikayetçi ve katılana yönelik olması nedeniyle cezasında 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, ayrı ayrı hükümler kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

2. Sanık hakkında verilen cezalarda 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uygulanırken aynı gerekçeyle farklı oranlarda artırım yapılarak hükümlerde çelişkiye yol açılması,

3. Sanığın, görevi yaptırmamak için direnme eylemini 5237 sayılı Kanun'un 6/d. maddesinde belirtilen yargı görevini yapan kişilerden olan hakim ve cumhuriyet savcısına karşı gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265/2. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

4. Gerekçeli karar başlığında suç adının tehdit olarak gösterilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR