Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/10340 K.2024/1893

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Denizli 10. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın ruhsat ve izin almadan yeni kullanım alanı yarattığı, yapı kayıt belgesinin bunu etkilemeyeceğine ve beraat kararının bozulması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın mevcut yapısının bitişiğine ruhsatsız olarak 0,5m x 8,5m= 4,25m2 ebadında zemine grobeton dökerek üzerine 72,25m2 ebbadında üzeri ve etrafı açık çelik konstrüksiyon karkas yapı yaparak imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanun'a aykırılık oluşturduğu, imar kirliliğine neden olma suçunun unsurlarını oluşturmadığı kabul edilerek beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı, bilirkişi raporu ve yapı tatil zaptına göre sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi kapsamında 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen sit alanında izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunma suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılmasına karar verilmesi karşısında, imar kirliliğine neden olma suçundan açılan davada ayrıca beraat kararı verilerek aynı eylem nedeniyle ikinci bir hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,