Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/11732 K.2023/21325

Tehdit suçundan hükmolunan 600,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanığın, hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 7.600,00 TL, tehdit suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, mesajları kendisinin göndermediği, kimlik bilgilerinin kullanılarak suça konu mesajların başkaları tarafından gönderildiği ile kendisine verilen cezaların yersiz ve kanunlara aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Uzman erbaş iken görevinden alınan sanığın Jandarma Genel Komutanlığına farklı tarihlerde internet üzerinden gönderdiği insan hakları başvuru formlarında yazdığı "...tek düşünceniz astınızı ezmek, maaşınızı alıp yatmak, peygamber ocağıydı kalleşler ocağı oldu, çok ama çok yakında bir gün şunları okuyacaksınız, buradan gidin leşlerinizi falan yerden alın, onlar kim biliyor musunuz, benim hayatımın alt üst olmasına neden olanların başında gelenler, artık zamanı geldi hesaplaşmanın, ben hazırım, yeni yıla anasız, babasız ailemden uzak ve habersiz girdim,

bu teşkilatın yüzünden başta buna sebep olan değerli mensuplarımızdan ve sizden alacağım bir hayat aile var, öyle beni uzman erbaşlıktan atıp hayatımı karartıp eliniz göt....de askerlik yapıp gezmek yok, her şeyin bedeli var demi, Allah topunuzun cezasını versin, PKK'da analarınızı ağlatmaya hiç durmadan devam etsin..." biçimindeki ifadeleriyle kendisini meslekten çıkaran kurulu kastederek hakaret ve tehdit suçlarını işlediği iddiasıyla açılan davada, mahkeme oluşu iddianamedeki gibi kabul ederek sanığın atılı suçlardan cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Suça konu insan hakları başvuru formlarının kendisi tarafından gönderilmediği yönündeki sanık savunması kapsamında bir araştırma yapılmadan eksik incelemeyle karar verilmesi, 2.Suç kabul edilen ifadeler arasında hakaret suçunu oluşturan tek bir sözün bulunduğu anlaşılmakla sanığın cezasında yerinde olmayan gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca artırıma gidilmesi,

3.7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ...'ın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,