Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/12153 K.2024/1118

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın suçu işlediğinin sabit olduğuna, düşme kararının kaldırılması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın Kaş Belediyesi sınırları dahilinde bulunan .... Mahallesi ..... Caddesi 127 ada 1 nolu parselde bulunan taşınmaza belediyeden izin almaksızın ruhsatsız bina yaptırmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece bilirkişi raporu, Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nün cevabi yazısında suça konu yere ait yapı kayıt belgesinin sunulması karşısında sanık hakkında düşme kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR