Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/12477 K.2025/19223

Yapılan ön inceleme neticesinde. 1.7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesi uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adresine yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre MERNİS şerhi bulunan tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunduğu, buna karşın yokluğunda verilen kararın katılan ...'nun duruşmada bildirdiği adresinden farklı olan adresinde arkadaşına yapılan tebligatın usulsüz olduğu,

2.Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi tarafından gerekçeli kararın cezaevinde sanığa tebliğ için yazılan müzekkerede gerekçeli temyiz nedenlerinin bildirilmesinin gerektiğine dair ihtar bulunmakta ise de, cezaevinde gerekçeli kararın sanığa Tebligat Kanunu 35. madde uyarınca okunup anlatılmak suretiyle tebliğ edildiği ancak temyiz nedenlerinin bildirilmesi ihtarını içeren Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin yazısının sanığa okunmadığı,

5271 sayılı Kanun'un 294. ve 295. maddeleri uyarınca sunulacak temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermesi gerektiğine dair usulüne uygun ihtarın yapılmamış olması karşısında, Sanığa meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren iki hafta içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği, Anlaşıldığından,