Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/12597 K.2025/1020

Yapılan ön inceleme neticesinde; bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında; hakaret ve tehdit suçlarından mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; katılan tarafından dışarı atıldığından serzenişte bulunduğunu kabul ettiğine, katılanın kendisine ait olan eşyaları kendi evine götürdüğüne, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.İlk hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilip Dairemizce bozulmasından sonra, "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilmeden önceki hükümden daha fazla ceza verilerek 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı davranılması,

2.Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilâmın dayanağı olan 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkrayla uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi ve üçüncü fıkrada yer alan "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin madde metninden çıkarılması nedeniyle uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, sözü edilen suçtan mahkûmiyeti içeren ilâm yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı ve seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilip edilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekliliği,

Nedenleriyle hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR