Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/13038 K.2023/24162

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2016 tarihli 2015/394 Esas, 2016/105 Karar sayılı kararı ile sanığın hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Mahkeme kararının katılan tarafından temyizi üzerine Dairemizin 18.10.2022 tarihli ve 2020/21067 Esas, 2022/20072 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında hakaret suçundan açılmış dava bulunmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine verilen ve temyiz incelemesine konu olan yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Mahkeme kararı ile sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; sanığın en ağır cezayı alması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında hakaret suçundan açılmış dava bulunmadığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, usule uygun açılmış dava bulunmaması nedeniyle "karar verilmesine yer olmadığına" yerine "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR